سرمایه‌‌گذاری با سرمایه‌‌های مالی در خارج از مرزها، یکی از مهم‌‌ترین ویژگی‌‌های تجاری کشورهای حوزۀ خلیج به‌‌شمار می‌‌رود. برخی از کشورهای حوزۀ خلیج (عربستان سعودی، امارات متحدۀ عربی، قطر و عمان) طی مدت زمانی طولانی در راستای به حداکثر رساندن درآمدهای خود در بازارهای خارجی نوظهور گام برداشته‌‌اند. این امر گاهی اوقات از طریق سرمایه‌‌گذاری در زمینه‌‌های «گاز، انرژی، حفاری و اکتشاف»، و گاه از طریق شرکت‌‌های املاک و مستغلات، شرکت‌‌های حمل‌و‌نقل، شرکت‌‌های صنعتی و سایر سرمایه‌‌گذاری‌‌هایی انجام می‌‌پذیرد که سود حاصل از آنها به نفع اقتصاد این کشورها برمی‌‌گردد.
کشورهای حوزۀ خلیج، گاه با هدف مدیریت پروژه‌‌ها در خارج از مرزهای خود از طریق عقد قراردادهای سرمایه‌‌گذاری با این کشورها به مدیریت و عملیات پروژه، توسعۀ زیرساخت‌‌های آن و آموزش کارکنان و پرسنل شاغل در آن در ازای نرخ بهره و سود توافق‌شده در آن قراردادها یا موافقت‌‌نامه‌‌های اقتصادی میان آنها مبادرت می‌‌ورزند. این مسئله برای کشورهای حوزۀ خلیج به تقویت نفوذ اقتصادی، امنیتی و دیپلماتیک روبه‌رشد آنها در آفریقا منتهی می‌‌شود.
پس از پایداری و ثباتی که منطقه خلیج از لحاظ سیاسی در ده سال گذشته شاهد آن بود، برخی از کشورهای خلیج به‌‌منظور احداث و یا مدیریت پروژه‌‌های اقتصادی، سیاست گرایش به قارۀ سیاه را در پیش گرفتند تا از جهتی سیاست جدید اقتصادی خارجی را ترسیم کنند و از جهتی دیگر هم سیاست خارجی و دیپلماسی اقتصادی را دنبال کنند.
همچنین کار مشترک با کشورهای ذینفع در این سرمایه‌‌گذاری به‌‌منظور خلق محیطی که بتواند فرصت‌‌های شغلی زیادی را ایجاد کند و بازاری اقتصادی و مجزا از صنعت نفت به وجود آورد تا درآمدها را به حداکثر برساند، و به تنوع محیط اقتصادی و سرمایه‌‌گذاری سود مازاد در پروژه‌‌های توسعه‌‌ای و حیاتی بینجامد، و افزون بر این به استمرار و تقویت نفوذ کشورهای حوزۀ خلیج در آفریقا منجر شود.

دانلود PDF