چکیده

روابط ترکیه ـ آمریکا در دوره های اخیر در وضعیت تنش آمیز در حال جریان است. بحرانهای پیش آمده بین دو کشور، روابط را در بستری حساس و شکننده قرار داده است. چیستی، ماهیت و علت اساسی بحرانهای اخیر و اینکه اینها باعث به وجود آمدن چه گزینه های استراتژیک می شود، به عنوان یک پرسش مهم اذهان را مشغول کرده است. این مقاله قصد دارد به پژوهشهای بعدی راجع به آینده روابط ترکیه-آمریکا، کمکی مقدماتی نظری ارائه دهد. در این راستا مقاله با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی و کارگیری یک چشم انداز کلان، برای تبیین بحرانهای پیش آمده از فرضیه ای خاص دفاع می کند. طبق این فرضیه، با تمام شدن جنگ سرد، در برهه جدید از سویی، آمریکا در نظام هژمونیکی که رهبری آن را به عهده دارد، ترکیه را در موقعیتی رضایتمند قرار نداده واز سوی دیگر، ترکیه سیاستهای مبتنی بر هویت سیاسی عثمانی‌گارایی را در داخل و خارج اعمال کرده است که جمع این دو عامل، زمینه را برای ایجاد بحرانها فراهم نموده است و با وخیم شدن وضعیت، در نزد نخبگان سیاسی ترک دو استراتژی مبنی بر اورآسیاگرایی و با رویکرد رئالیستی و مدیریت بحران باقی ماندن در ناتو، مطرح گردیده است.
واژگان کلیدی: ترکیه، ایالات متحده آمریکا، روابط، هژمونی، عثمانی‌گرایی، اورآسیاگرایی، پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)

دانلود PDF